Trailrunning

Naast mijn beroep als (sport-)fysiotherapeut / manueeltherapeut ben ik sportief (hardlopen) en reislustig.

Kort geleden heb ik een trail gelopen in Belgisch Limburg. Trail running wordt in toenemende mate populair. Wat beweegt een hardloper om te gaan trail-runnen? Allereest kan je de twee disciplines, weg-atleten en train-runners het beste onderscheiden door de ondergrond. Trail running is via heuvels, bergen, sneeuw, sahara-zand, zeestranden, modderpaden je weg door de natuur banen. Bij wegatleten is de tijd belangrijk, daarom zijn de wegwedstrijden bijna altijd op courante afstanden, 5-10 kilometer of halve en hele marathon. Een vrijwel vlak parcours en een vaste afstand maakt het vergelijken van tijden goed mogelijk. Een P.R. gehaald? Bij trailrunning is de eindtijd volstrekt onbelangrijk. Ten eerste omdat alle parcoursen enorm verschillend zijn, qua ondergrond, hoogteverschillen, daarnaast zijn de afstanden zeer gevarieerd. Slechts een handjevol trailrunners doen mee om te strijden voor het klassement, de overige 95% doet mee voor de ‘fun’. Trailrunning is lichamelijk zwaar. De benen en de romp worden zwaarder belast, maar dan vooral de spieren, de gewrichten door het lagere tempo, de kortere passen en de vaak zachtere ondergrond juist minder. Vooral psychisch zijn het totaal andere disciplines. Waar bij een weg-atleet de aandacht op de finish is gericht, is bij een trail runner de aandacht op elke stap gericht. Waar zet ik mijn voet neer?, hoe schat ik de ondergrond in?(glibberig, rotsachtig, vast) hoe pas ik mijn tempo aan? Daarnaast is het vooral genieten van de natuur, de omgeving, de ‘reis’. Je kan zeggen dat bij wegatleten het einddoel het belangrijkste is terwijl bij trailrunners de reis het belangrijkste is. Is dat niet wat ook bij vakanties het belangrijkste is? Ik ben zelden op dezelfde vakantiebestemming terug te vinden omdat niet het reisdoel, maar de reis het belangrijkste is. Als we dat wat breder trekken is dat misschien wel de belangrijkste boodschap voor het leven zelf. Het is niet het einddoel (de dood?) maar de reis dat het leven zo aantrekkelijk maakt. Een mooi moment om dit verhaal af te sluiten met een citaat dat net zo goed op het leven van toepassing is, merk ook de opmerkelijke naam van deze Fransman:  Travel too fast and you miss all you are traveling for! (Louis l’Amour). Vrij vertaald: Als je te snel reist, mis je de reden waarom je reist. Ofwel: het doel ligt besloten in de reis. Ga ervoor!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *