Nooit rennen

Of het nu het Oekraïne referendum is, onze relatie met de EU, de Brexit of de uitslag van de Amerikaanse verkiezingen, het resultaat is steeds weer onverwacht en mijns inziens een uiting van onvrede. Men is ontevreden over de huidige gang van zaken en er heerst vooral een gevoel van onmacht ‘wij moeten alles maar slikken’ en in een democratisch bestel is (protest) stemmen de enige manier om gehoord te worden. Dit leidt dus vooral tot ‘collectieve puberaliteit’  met als A van je verwacht wordt gaan we B doen.  Nu bent u van mij gewend dat ik hier vooral over gezondheid schrijf. Waarom dan ‘Nooit rennen’ als titel? Welnu, op mijn recente reis naar Zuid Afrika kwam ik iets vergelijkbaars tegen. De mensen daar, met name de voorheen onderdrukte ‘zwarte’ bevolking  neemt geïnspireerd door Nelson Mandela het heft in eigen hand. Helaas verdient de opvolger van Mandela niet het respect van zijn voorganger, maar geleidelijke verbetering is zichtbaar. Toch zijn de ‘Townships’ (krottenwijken) een trieste aanschouwing en vroeg ik me af hoe dat te kunnen veranderen. Maar, inmiddels is mij duidelijk geworden dat de veranderingen (bijvoorbeeld een schoonmaakploeg, een timmerman opleiding, stratenmakers etc.) vanuit de bevolking zelf moet komen en zeker niet door een ander opgelegd.  En dat is een geleidelijk proces, net zoals de vormgeving van de EU geleidelijker zou moeten. Nu is mijn betoog vaak dat lichaamsbeweging gezond is en ik geef vele voorbeelden van het waarom en hoe. Maar wilt u wel horen wat goed voor u is? Natuurlijk, zolang het maar geen wet of verplichting wordt. Zolang blijf ik de gezondheidsaspecten van het bewegen benadrukken. Maar waarom die kop dan? Die heb ik gelezen in Zuid Afrika. Het is de gouden regel van het game reserve (‘safaripark’); A: ‘Wat je ook doet, ga niet rennen’. Mijn gouden regel voor u blijft; B: ‘leef gezond en beweeg meer (binnen uw mogelijkheden)’ of vrij geïnterpreteerd ‘wat je ook doet, ga rennen, geleidelijk’.