Exacte diagnostiek noodzakelijk

Exacte diagnostiek is noodzakelijk

In de fysiotherapie zijn een aantal behandelmethoden die vroeger gebruikt werden bij nader onderzoek niet (voldoende) effectief gebleken. Denk aan vormen van elektrotherapie en andere apparaten. Met ruim opgezette onderzoeksmethoden is bij grote groepen patiënten bekeken of de behandeling mét of zonder (werkend) apparaat, verschil in resultaat opleverde. Omdat een behandeling uiteraard uit veel meer bestaat dan alleen het apparaat, maar ook uit oefeningen, instructies, losmaken van een gewricht etc. ontstaat over de effectiviteit van de behandeling een troebel beeld, maar de apparaten leverden kennelijk geen duidelijke meerwaarde. Dus het geven van meerdere behandelvormen  tegelijk vertroebelde  de effectiviteit van elke behandelvorm afzonderlijk, maar het hielp!  Een tweede probleem om effectiviteit te meten is dat je een homogene patiëntengroep moet hebben om de effectiviteit te kunnen beoordelen. Zo kan je niet ‘schouderklachten’ over één kam scheren, zelfs een ‘peesontsteking’ in de schouder niet, maar een specifieke diagnose van wat er exact met die pees aan de hand is, is belangrijk om een bewuste therapie keuze te maken. Een peesscheur wordt totaal anders behandeld dan een ‘tendinose’ door inklemming. Sterker, waar een bepaalde oefening voor de ene diagnose wel effectief is, is die voor de andere diagnose gecontra-indiceerd, dus zelfs schadelijk! Dus exacte diagnostiek is heel belangrijk! De exacte diagnose is vaak alleen door getrainde, ervaren therapeuten te stellen. Bijvoorbeeld bovengenoemde ‘peesontsteking’ kan alleen een ervaren echografist stellen. Zelfs een MRI geeft een minder goed beeld (proefschrift Rutte, radioloog). Ook het wel of niet bewegen van een wervel of SI gewricht kan alleen een ervaren therapeut met ‘fingerspitzengefühl’ bepalen. Ook hierbij schiet bijvoorbeeld MRI of röntgenfoto’s tekort omdat deze een statisch beeld geven en dus niets kunnen zeggen over ‘beweging’. Daar waar een röntgenfoto wel duidelijk een breuk kan vaststellen, kan het geen ‘blokkering’ in het gewricht vaststellen. Een getrainde therapeut kan dat wel, en daardoor ook goed behandelen. Een voorbeeld is ook de ‘Shockwave therapie’. Bij een exacte diagnose, bijvoorbeeld bij ‘kalkspots’ (verkalking) in de pees of een tendinose is het apparaat zéér effectief, terwijl bij andere diagnoses die gemakshalve onder de ‘peesontstekingen’ worden geschaard, zoals een scheurtje, zal het niet effectief zijn en bij een ‘slijmbeursontsteking’ zelfs klacht verergerend werken. En die diagnose is alleen met een goed echografie apparaat en een deskundige echografist / therapeut te stellen.